Tag Archive | சிந்தனை

பைத்தியக்காரர்கள்


குப்பைகளாக
வீசியெறியப்பட்ட
உடைந்த மனிதர்கள்
ஆனாலும்
குப்பைகள் மனதில் இல்லா
மாணிக்கங்கள்

சுயநினைவோடு சுற்றுகிற
அஃறிணைகளுக்கு மத்தியில்
சுநினைவில்லாமல் சுற்றுகிற
உயர்திணைகள்

கனவுலக வாசிகளாக வாழும்
பணவுலக வாசிகளிடையே
நினைவே கனவாக
கனவே நினைவாக
தன்னையே தொலைத்துவிட்ட *தற்குறிகள்

கனவாக உலகை காணும்
கனவான்கள்
நினைவுகளை தொலைத்து விட்ட
நிஜங்கள்
எதுவும் தெரியாத ஏதோ ஒன்றாக
எப்போதும் திரிகிற உத்தமர்கள்

ஒன்றை மட்டும் நினைவாய் பதித்து
ஒன்றை மட்டும் உணர்வாய் விதைத்து
ஒன்றுக்கொன்று வேறுபாடு தெரியாமல்
ஒன்றாகவே வாழும் ஒருமைவாதிகள்

உளறல்களின் உறைவிடமாகி
புலம்பல்களின் புகலிடமாகி
பித்தம் தலைக்கேறி
சித்தம் தடுமாறி
நித்தம் நடைபோடும்
புத்தம் புதியவர்கள்

ஆறாம் அறிவிழந்து
ஐந்தறிவு மனிதனாகி
ஆறறிவு மனிதருடன்
சேராத அதிசயங்கள்

                                                  விஜயன் 

Advertisements

பிறை நிலா…

  பிறை நிலா
    

    தோழியர்கள் அருகிருக்கும் போது புதுப்பெண் தன் மணாளனை கதவோரம் மறைந்து நின்று அரைக்கண்ணால் பார்ப்பதைப் போல ,நிலாப்பெண் நட்சத்திரத் தோழியர் கூட்டம் சூழ ‘வானசேலை’யால் தன் முகத்தைப் பாதி மூடிக்கொண்டு பிறைக்கண்ணால் பூமிப்பந்தை ஒய்யாரப் பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்…

து ஒரு ரம்மியமான இரவு ,இருட்டும் வெளிச்சமும் இணைந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்த அமைதியான இரவு

     உயிர்கள் யாவும் தம்மை உறக்கத்திடம் உடைமையாக்கிக் கொண்டிருந்த அந்த இரவு நேரம்.,அவசர உலகம் நிசப்த முகமூடியை முடிக்கொண்டு உறக்கம் என்ற பெயரில் மறுநாளுக்காக தன்னை புதுப்பித்துக் கொண்டிருந்த அந்த இரவு நேரம்.,

     பூமிப்பந்தின் ஏதோ ஒரு மூலை,குபேர மூலையா? ,ஈசானிய மூலையா? என சரியாக நினைவில் இல்லை. ..ஆனால், பாரத தேசத்தின் ஏதோ ஒரு தெரு வீதியின் மூலை என்று மட்டும் நினைவில் இருக்கிறது…

றுமையின் பிடியில் தன்னை முழுவதும் அடமானம் வைத்துவிட்ட ஒரு சாலையோரவாசி சரியாக சொல்ல வேண்டுமானால் நமக்கெல்லாம் புண்ணியத்தை பிச்சை போடுகிற ஒரு பிச்சைக்காரன். பசியால் தன் வயிறை பாதி நிரப்பியிருந்த அவன் வானத்தைப் பார்த்து வசைபாடிக்கொண்டிருந்தான் அவனது புலம்பல்கள்,அந்த இரவின் இருட்டை மேலும் இருட்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது….

      நிலவும்..,நட்சத்திரமும்..,வானமும்..,அந்த இரவும் இதற்கு முன் இது போன்ற வார்த்தைகளை சந்தித்து இருக்க முடியாது, அவனது புலம்பல்கள்,அந்த இரவின் இருட்டை மேலும் இருட்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது…..

♦”முட்டாள்

பைத்தியக்காரன்

கிருக்கன்

♦திருவோட்டைத்

தவற விட்டுவிட்டு

தன் சில்லரைக் காசுகளையெல்லம்

சிதற விட்டு விட்டு

எங்கேயோ சென்றுவிட்டன்

பிழைக்க த்தெரியாத

பிச்சைக்காரன்

♦பாவம்……

அவனுக்கு தெரியாது போலும்

இங்கே(பூமியில்) திருடர்கள் அதிகமென்று….

♦முட்டாள்

பைத்தியக்காரன்

கிருக்கன்”

அவனது புலம்பல்கள்,அந்த இரவின் இருட்டை மேலும் இருட்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது…..

 

அடுத்த நாள் காலை வழக்கம் போலவே பனித்துளிகளால் அழுதுவிட்டு போயிருந்தது அன்றைய இரவும்…

 

   -விஜயன்